[ไม่มีชื่อเรื่อง] untitled
posted on 13 Mar 2012 19:44 by mokomiki directory Diary。
。
。
เมื่อก่อน。。 ฉันเป็นคนไม่มีเพื่อน
。
。
แต่ก็ยังมีเพื่อนสนิทบ้างอยู่คนนึง
ถึงจะไม่ได้สนิทมากก็เถอะ。。 เมื่อก่อนเราเคยมีเรื่องทะเลาะกันนิดหย่อย แต่ก็พอคุยกันได้。。
จนกระทั่งช่วง ม。１ เทอมสอง ทางบ้านฉันได้ซื้อคอมเครื่องใหม่และมีอินเตอร์เน็ตใช้。。 「ก่อนหน้านั้นเซาะกราวเอามากๆ เพราะทางบ้านกลัวฉันติดคอม เลยไม่ยอมต่ออิทเตอร์เน็ต」
ฉันดีใจมากๆ
。
。
。
ในช่วงแรก ฉันอยู่กับมันประมาณวันละชั่วโมง ต่อมาก็เริ่มนานขึ้น นานขึ้น
。
。
ตอนนั้น ฉันชอบเล่นเอ็มเอามากๆ
แต่ฉันไม่มีเมลล์ของเพื่อนในห้องเลย 。。 มีแค่เมลล์ของเพื่อนเก่าที่อยู่ต่างห้องกัน
。
。
。
จากนั้นฉันก็เริ่มมารู้จักเอ็กทีน จากนักวาดการ์ตูนหลายๆคนที่ฉันชอบ
ในช่วงแรกฉันเป็นแค่เด็กหัวเกรียน แต่ต่อมาก็ พอจะมีเพื่อนบ้าง。。
ฉันเพิ่งจะรู้จักｃｇเมื่อตอนนั้น。。
。
。
ฉันก็เลยขอให้ทางครอบครัวซื้อเม้าปากกาให้ ขออยู่หลายครั้งเลย。。 กว่าจะได้มาก็เหนื่อยแทบแย่ 「ขอจนเหนื่อย」
แล้วฉันก็ไปรู้จักกับบอร์ดๆหนึ่ง。。。
ฉันโผล่ไปวันแรก「ละมั้ง หรือวันต่อมา หรือวันต่อๆมากันนะ。。。」ก็ก่อดราม่าเลย 「ฉันยอมรับว่าฉันเกรียนมาก Ｏｒｚ」
แต่พออยู่ไปนานๆ บอร์ดนี้ก็ทำให้ฉันได้รู้ว่า มีเมพｃｇอยู่หลายคนเหมือนกัน ส่วนใหญ่จะเป็นเด็กที่อายุไล่เรี่ยกับฉัน ไม่ก็รุ่นราวคราวเดียวกัน หรืออายุมากกว่านั้น 。。。
。
。
。
หลายคนทำให้ฉันร้สึกชอบงานวาด หรือ งานｃｇของพวกเขามาก อย่างคนนั้น คนโน้น คนนี้ คนนั่น คนนู่น ขออภัยบางท่านที่เราไม่ได้กล่าวถึง ；ω；）｝｝
แล้วเราก็เริ่มคุยกันเรื่อยๆ。。。
จนกระทั่งมีเมลล์ของเพื่อนที่โรงเรียนแอดมา。。。
。
。
。
。
ฉันก็เริ่มที่จะกลับไปอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง
ฉันเริ่มมีเพื่อน
ฉันเริ่มสนุกกับชีวิตในโรงเรียน แล้วฉันก็ลืมที่จะคุยกับหลายๆคนที่ฉันรู้จักในเน็ต。。
และวันหนึ่ง
‘เธอมันน่าสมเพชสิ้นดี’
‘ทำดีด้วยหน่อยก็ได้ใจหลงละเลิงไปซะใหญ่โตเชียวนะ’
。
。
。
งั้นเหรอ ฉันมันน่าสมเพชขนาดนั้นเลยสินะ
。
。
ทั้งที่ฉันไม่ได้คิดจะอะไรเลยนะ น่าสมเพชสินะ ฮะๆๆ。。。
。
。
。
。
。
。
。
‘โลกที่ฉันอยู่มันช่างบัดซรบสิ้นดี’
。
。
。
จากนั้นมา ฉันก็พยายามไม่ติดต่อกับคนในโรงเรียน
ในเฟสก็ลบเพื่อนที่อยู่โรงเรียนออกทั้งหมด
แต่ฉันก็ ยังคบกับกลุ่มเพื่อนที่สนิทกับฉันอยู่
อย่างน้อย พวกเขาก็ไม่หลอกลวงเหมือนใครหลายๆคน。。。
สังคมในโรงเรียนนี่มันเน่าเฟะจริงๆ ต่างคนต่างก็ตีหน้าเข้าหากัน หาความจริงใจไม่ได้เลยสักนิด。。
。
。
。
。
ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้ฉันได้รู้จักโลกแห่งความจริง ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้ฉันรู้จักเพื่อน ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้ฉันได้รู้จักกับคนที่ฉันไม่รู้ว่าจะหาคำไหนมาใช้กับคุณได้แบบคุณ ขอบคุณนะคะ รักมาก。。。 「ประชดน่ะ」
。
。
。
ไม่มีแล้วละนะ โรงเรียนที่ฉันอยู่มาถึงสิบปี ไม่มีอีกแล้วล่ะนะ 。。
＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿
＃เรื่องที่จะบอกก็คือ จบ ม。３แล้วล่ะนะ
＃จบออกมาแบบรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่
＃เพื่อนบางคนนี่มันก็หลอกกันได้ลงคอจริงๆนะ － －
＃ดราม่ามากค่ะ
＃คิดว่า สอบติดเมื่อไหร่ถึงจะมาอัพบล็อก ถ้า้เห็นเราโผล่ก่อนที่จะสอบติดก็ช่วยกระโดดถีบเราได้เลยนะคะ
； ω ；）
＃หนีความจริงแบบเราไม่ใช่เรื่องที่ดีหรอกนะคะ แต่เรากลัวสุขภาพจิตเราจะเสียน่ะค่ะ 555
Tags: ดรา่ม่า
